Nie wolno przebywać z ludźmi, którzy psują nam charakter.

Po prostu nie. Czasem mam wrażenie, że poznałam nie tych ludzi, co trzeba... Nie rozumiem. Zrobiłabym jakąś wymianę znajomych na ludzi, którzy wywarliby na mnie lepszy wpływ, niż do tej pory. Oni mnie zniszczyli, prawdę mówiąc... Oczywiście, moja też w tym wina, bo się zgadzałam, kiedy trzeba było powiedzieć zwyczajnie "nie", ale cóż... Błędy życia. Przed nimi nie ucieknę, ale je naprawiam. Naprawiłam wszystkie. Dokumentnie. Tylko co dalej? Muszę wierzyć. Mocno. Mocniej, niż dotychczas. Tylko tak uratuję moje podziurawione, poplamione "ja", które wytacza się z rowu porażek i zażenowania życiem ku świetlanej (?) przyszłości. Poza tym ostatnio ograniczałam stopniowo jedzenie i od jutra będę jeść więcej owoców i rzeczy około-owocowych, ale bez cukru. Dziękuję za uwagę, idę uczyć się fizyki (chociaż ani troszkę mnie ona nie obchodzi). Trzymajcie się! Na dziś tyle mojego gadania.